Γαϊδουράγκαθο, ένα θαυματουργό βότανο για το συκώτι!

Γαϊδουράγκαθο, ένα θαυματουργό βότανο για το συκώτι!

Το γαϊδουράγκαθο στο Άγιο Όρος είναι και τροφή και θεραπευτικό βότανο. Είναι εύκολο να το βρούμε σε όλη την Ελλάδα καθώς το βλέπουμε να φυτρώνει δίπλα στους δρόμους και στα λιβάδια. Όταν το γαϊδουράγκαθο είναι μικρό και τρυφερό, ξεφλουδίζουμε τον κορμό του και τον κάνουμε σαλάτα με λάδι και λεμόνι.

 

Γαϊδουράγκαθο, ένα θαυματουργό βότανο για το συκώτι!

 

Όταν το φυτό μεγαλώσει, παίρνουμε το μωβ άνθος του, το αποξηραίνουμε σε χώρο ανήλιο και καλά αεριζόμενο. Μετά το θρυμματίζουμε και το αποθηκεύουμε σε γυάλινα βάζα για να μη χάσει τις θεραπευτικές του ιδιότητες.

 

Γαϊδουράγκαθο, ένα θαυματουργό βότανο για το συκώτι!Το άνθος του γαϊδουράγκαθου, όταν το πίνουμε τσάι, μας καθαρίζει το συκώτι από τις τοξίνες και οι τιμές του αίματος (τρανσαμινάσεις – ALT/AST), που ανεβαίνουν λόγω φαρμάκων που παίρνουμε, πέφτουν σε φυσιολογικά επίπεδα.

Παρασκευή τσαγιού

Παίρνουμε τα αποξηραμένα κομμάτια του άνθους του γαϊδουράγκαθου και τα βράζουμε. Σαν τσάι είναι πικρό, μπορούμε όμως να προσθέσουμε μέλι, αλλά όταν το τσάι θα γίνει χλιαρό, για να μη χάσει το μέλι τις ιδιότητές του. Αν βάλουμε μέλι στο τσάι όταν είναι καυτό ή ζεστό, τότε δεν έχει καμιά θεραπευτική ιδιότητα και γίνεται μια απλή γλυκαντική ουσία.

 

*Από το βιβλίο «Παραδοσιακές Αγιορείτικες Πρακτικές Θεραπείες» του μοναχού Πολύκαρπου

Γαϊδουράγκαθο: Ιδιότητες

Γαϊδουράγκαθο, ένα θαυματουργό βότανο για το συκώτι!Το γαϊδουράγκαθο είναι χολαγωγικό και χολαιρετικό. Συνίσταται σε κάθε αρρώστια του ήπατος: ηπατίτιδα, ίκτερο και πέτρες στη χολή. Τονωτικό για όσους κοπιάζουν.

Το γαϊδουράγκαθο ζει δυο χρόνια και σχηματίζει θάμνο ύψους έως τριών μέτρων και διαμέτρου έως και ενός μέτρου. Το άνθος του είναι στρογγυλό σαν σφαίρα, με αγκάθια. Το γεγονός ότι το τρώνε οι γάιδαροι του χάρισε και το όνομά του.

Παραδοσιακά το γαϊδουράγκαθο χρησιμοποιείται για τις ασθένειες του ήπατος. Σε τετραετή έρευνα του Πανεπιστημίου της Βιέννης, σε 170 ασθενείς με κίρρωση, διαπιστώθηκε ότι όσοι λάμβαναν καθημερινά 140mg εκχύλισμα γαϊδουράγκαθου είχαν ποσοστό θνησιμότητας κατά 30% χαμηλότερο σε σύγκριση με εκείνους που δεν το λάμβαναν.

Σε ιταλική μελέτη του νοσοκομείου Monfalcone σε 60 ασθενείς με διαβήτη που προκλήθηκε από αλκοολική κίρρωση του ήπατος, παρατηρήθηκε ότι όσοι έπαιρναν καθημερινά για ένα εξάμηνο 600mg εκχύλισμα γαϊδουράγκαθου είχαν καλύτερα ρυθμισμένο σάκχαρο σε σύγκριση με εκείνους που δεν έπαιρναν.

Αγιορείτικα Βότανα - Γαϊδουράγκαθο - Μοναχός Γυμνάσιος - Θεραπεία Άγιο ΌροςΟι πιο συνηθισμένοι τρόποι χρήσης

Έγχυμα: Μόλις αρχίσει το νερό να βράζει, το κατεβάζουμε από τη φωτιά και ρίχνουμε μέσα το βότανο. Το αφήνουμε για 10- 20 λεπτά, το σουρώνουμε και το χρησιμοποιούμε. Οι συνηθισμένες αναλογίες για το έγχυμα είναι από 1 έως 3 κουταλάκια του γλυκού για κάθε φλιτζάνι νερό.

Βάμμα ΓαΐδουράγκαθοΑφέψημα: Παίρνουμε το θεραπευτικό μέρος του φυτού και το βράζουμε με νερό. Συνήθως βράζουμε τα σκληρά τμήματα του φυτού: ρίζες, φλούδες, κοτσάνια, σπόροι. Αν είναι ψιλοκομμένα, χρειάζονται βράσιμο μόνο για 5 λεπτά., διαφορετικά 5- 15 λεπτά. Τρεις κουταλιές σε δυο φλιτζάνια νερού, πρέπει να καταναλωθούν σε 12 ώρες.

Αλοιφή: Η αλοιφή γίνεται με πρώτη ύλη το έγχυμα, το αφέψημα, τον χυμό ή τη σκόνη του βοτάνου, που τα δουλεύουμε με κερί ή βούτυρο ή και με αλεύρι, μέχρι να γίνουν ένα σώμα και τα διατηρούμε μέσα σε βαζάκι.

Βάμμα: Παίρνουμε το βότανο και το βάζουμε σε ένα μπουκάλι με οινόπνευμα. Οι αναλογίες γενικά είναι 5 μέρη λευκού οινοπνεύματος 70 βαθμών, για κάθε μέρος φυτού (που θα έχει αλεστεί σε μίξερ ή θα το έχουμε κοπανίσει σε γουδί). Τα αφήνουμε για 5- 15 ημέρες αναταράζοντας κάθε τόσο το δοχείο. Μετά φιλτράρουμε το βάμμα με ένα διηθητικό χαρτί (ή και με φίλτρο καφετιέρας), σε ένα άλλο δοχείο που μπορεί να διατηρηθεί για αρκετό καιρό. Το βάμμα το χρησιμοποιούμε μόνο για εξωτερική χρήση.

Λοσιόν: Παρασκευάζεται όπως το έγχυμα ή το αφέψημα και χρησιμοποιείται εξωτερικά στο μέρος που χρειάζεται θεραπεία, με απαλές κινήσεις μασάζ, για να την απορροφήσει το δέρμα. Ενδείκνυται για δερματοπάθειες και για το τριχωτό μέρος του κεφαλιού.

 

*Από το βιβλίο «Βότανα και Γιατροσόφια του Αγίου Όρους»

Αφήστε μια απάντηση