Η παρουσία και η Χάρη του Θεού στην «πιο φωτεινή κορυφή του κόσμου»!

Η παρουσία και η Χάρη του Θεού στην «πιο φωτεινή κορυφή του κόσμου»!

Για τις επισκέψεις και την πνευματική γοητεία του Αγίου Όρους μιλάει ο δημιουργός του ντοκιμαντέρ «Άθως η πιο φωτεινή κορυφή του κόσμου»

 

 

Για την παρουσία του Θεού στο Άγιο Όρος, τις μοναδικές εμπειρίες που έζησε στο Περιβόλι της Παναγιάς, τόσο στις επισκέψεις του όσο και γυρίζοντας το ντοκιμαντέρ, αλλά και το «θησαυρό», που ανακαλύπτει κάποιος στην Αθωνική Πολιτεία μιλάει ο Αργύρης Λιάπης, ο οποίος συμμετέχει στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης με το δικό του υπέροχο ντοκιμαντέρ «Άθως, η πιο φωτεινή κορυφή του κόσμου».

 

Όπως ο ίδιος επισημαίνει μιλώντας στην ιστοσελίδα της Έκθεσης Προϊόντων Αγίου Όρους το προσκύνημα στο Άγιο Όρος είναι μία πολύ ιδιαίτερη εμπειρία γεμάτη μυσταγωγία. «Νιώθεις σαν να έχεις ανακαλύψει έναν θησαυρό που δεν μπορείς να τον χωρέσεις όλο μέσα σου και θέλεις να τον μοιραστείς με όσο γίνεται περισσότερους», εξηγεί και συνεχίζει: «Κάτι που δεν το βλέπεις, δεν το ακούς, δεν το αντιλαμβάνεσαι με τις αισθήσεις σου αλλά το αισθάνεσαι. Για μένα αυτό είναι η παρουσία του Θεού».

 

Ο Αργύρης Λιάπης ασχολείται ερασιτεχνικά με τη φωτογραφία και την τέχνη του βίντεο. Ωστόσο, αγαπώντας το Άγιο Όρος και ως τακτικός επισκέπτης του, αποφάσισε να ασχοληθεί με τη δημιουργία ενός ντοκιμαντέρ με θέμα την Αθωνική Πολιτεία. Το «Άθως, η πιο φωτεινή κορυφή του κόσμου» είναι η πρώτη ταινία του.

 

 

Ο θησαυρός του Αγίου Όρους

«Επισκέπτομαι αρκετά χρόνια τώρα, ως προσκυνητής, το περιβόλι της Παναγιάς.  Έτυχε να βρεθώ εκεί πριν δέκα χρόνια και αυτό ήταν αρκετό για να γίνω έκτοτε τακτικός επισκέπτης της Αθωνικής χερσονήσου. Το Άγιο Όρος είναι ένας ιδιαίτερος, μοναδικός θα έλεγα τόπος που δε γίνεται να σε αφήσει ασυγκίνητο. Σου προκαλεί συναισθήματα, σου ασκεί μια μεγάλη πνευματική γοητεία και έλξη, σε συναρπάζει πραγματικά, σε κάνει να τον αγαπάς, σου γεννά έμπνευση. Κι όταν κάτι το αγαπάς και σε εμπνέει, θέλεις να το διηγηθείς και στους άλλους. Νιώθεις σαν να έχεις ανακαλύψει έναν θησαυρό που δεν μπορείς να τον χωρέσεις όλο μέσα σου και θέλεις να τον μοιραστείς με όσο γίνεται περισσότερους.

Ασχολούμενος με το βίντεο και τη φωτογραφία, σε κάθε επίσκεψή μου κατέγραφα με την κάμερα εικόνες. Εικόνες πλούσιας και ανόθευτης φυσικής ομορφιάς, μονοπατιών, επιβλητικών μοναστηριών αλλά και ταπεινών κελιών και ασκητικών σπηλαίων. Και κάπου-κάπου εικόνες μοναχικών μορφών όταν είχα ευλογία. Η επαφή με την αγιορείτικη σοφία μέσα από συζητήσεις με μοναχούς και διαβάσματα γεροντικών κειμένων, με ώθησε ακόμη περισσότερο στο να φτιάχνω τα προηγούμενα χρόνια κάποια βίντεο και να τα «ανεβάζω» στο διαδίκτυο. Κάποια μικρά οδοιπορικά», επισημαίνει ο κ. Λιάπης.

 

 

Ο ίδιος τονίζει πως εξαιτίας των επισκέψεων του στο Άγιο Όρος γεννήθηκε και η ιδέα του ντοκιμαντέρ. «Μέσα από την ενασχόληση αυτή η οποία λειτουργούσε για μένα ως μια διαδικασία βαθύτερης προσέγγισης του Αθωνικού πνεύματος γεννήθηκε και ωρίμασε στην καρδιά μου η επιθυμία της δημιουργίας αυτού του ντοκιμαντέρ. Θέλησα να παρουσιάσω το Άγιο Όρος όπως εγώ το νιώθω και όπως πιστεύω πως είναι, όχι όμως με μια δική μου αφήγηση, αλλά μέσα από τις σκέψεις κάποιων ανθρώπων του. Κάποιων μοναχών. Θέλησα να το παρουσιάσω στο ευρύτερο κοινό μέσα από ένα Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, επιχειρώντας να προσελκύσω το ενδιαφέρον ανθρώπων που δεν είχαν την ευκαιρία να το γνωρίσουν ή το ενδιαφέρον να το αναζητήσουν. Έτσι λοιπόν προέκυψε το ντοκιμαντέρ «Άθως, η πιο φωτεινή κορυφή του κόσμου» το οποίο επιλέχθηκε από το 22ο Φ.Ν.Θ. και αυτές τις μέρες προβάλλεται στο πλαίσιο της online διεξαγωγής του Φεστιβάλ».

 

Η σοφία των μοναχών

Παράλληλα αναφέρθηκε και στην κατάνυξη, που νιώθει κανείς στο Περιβόλι της Παναγιάς, αλλά και στο μεγαλείο και την παρουσία του Θεού. «Ξέρετε το να βρεθεί κανείς στο Άγιο Όρος είναι μια μοναδική εμπειρία η οποία δύσκολα μπορεί να περιγραφεί με λίγα λόγια. Είναι πάρα πολλά αυτά που νιώθεις πως πρέπει να πεις για να περιγράψεις την εμπειρία αυτή με τρόπο πλήρη. Είναι και κάτι άλλο. Αισθάνεσαι πως είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να εκφράσεις με λόγια κάποια πράγματα που βιώνεις στο Άγιο Όρος, νιώθεις δηλαδή πως είναι δύσκολο να είσαι ακριβής.  Άγιο Όρος είναι καταρχήν η αυθεντικά κατανυκτική ατμόσφαιρα μέσα στην εκκλησία. Μοναχικές μορφές που προσεύχονται υπό το φως μόνο των κεριών, πλήρης απουσία εκκοσμίκευσης, αγιορείτικη ψαλμωδία, ηρεμία. Μυσταγωγία. Ένα περιβάλλον που πραγματικά σε υποβάλλει. Η Αθωνική Πολιτεία, ο μοναχικός τρόπος ζωής. Ακτημοσύνη, κοινόβιο, διακονία, προσευχή, ησυχία, ασκητικό πνεύμα. Ένας τρόπος ζωής πολύ μακριά από αυτόν του κόσμου μας. Σε εντυπωσιάζει, σε ωθεί να σκεφτείς διαφορετικά για τη ζωή, για την κοινωνία, για τον κόσμο».

«Μοναχικό πνεύμα, Αγιορείτικη σοφία. Πάντα κάτι ενδιαφέρον θα μάθεις, πάντα κάτι ωφέλιμο για την ψυχή σου θα κοινωνήσεις στην επικοινωνία σου με τους μοναχούς. Ο μοναχικός βίος με όλα τα χαρακτηριστικά του (προσευχή, ασκητικό φρόνημα, μελέτη πατερικών κειμένων κ.λπ.) προσδίδουν στους μοναχούς ακόμη και σ’ αυτούς που δεν είχαν μορφωθεί στην κοσμική τους ζωή μια σοφία η οποία γίνεται φανερή ακόμη και σε δυο λόγια που θα σου πουν. Ο λόγος των αγιορειτών είναι μεστός. Σ΄αυτά προσθέστε ένα μοναδικό περιβάλλον. Τα αρχιτεκτονήματα, οι εικόνες, τα κειμήλια που σε ταξιδεύουν στο χρόνο. Η φυσική ομορφιά που σε γαληνεύει, σε μαγεύει».

 

Η Χάρη του Θεού

Όπως εξηγεί ο κ. Λιάπης η Χάρη του Θεού είναι παρούσα στα πάντα στο Άγιο Όρος. «Όλα αυτά είναι ήδη αρκετά για να σε συναρπάσουν. Όμως αυτά είναι ίσως το λιγότερο. Γιατί υπάρχει κάτι ακόμη που είναι και το πιο σημαντικό. Είναι κάτι που εύκολα μπορείς να το νιώσεις αλλά δύσκολα μπορείς να το περιγράψεις. Πώς να το πω… Κάτι που δεν το βλέπεις, δεν το ακούς, δεν το αντιλαμβάνεσαι με τις αισθήσεις σου αλλά το αισθάνεσαι. Κάτι που πλημμυρίζει το χώρο και σε κυριεύει κι εσένα. Που μπορεί να σε κάνει να νιώθεις μια διαφορετική εσωτερική γαλήνη όσο είσαι εκεί αλλά και αφού φύγεις. Κάτι που μπαίνοντας στο καραβάκι για την Ουρανούπολη σε κάνει να νιώθεις ήδη μια γλυκιά νοσταλγία για τον Άθω και να σκέφτεσαι πόσο πολύ θέλεις να ξαναβρεθείς εκεί. Δεν μπορώ να το περιγράψω καλύτερα… Για μένα αυτό είναι η παρουσία του Θεού. Είναι η ευλογία που φέρει αυτός ο τόπος. Η Θεία Χάρις που υπάρχει διάχυτη, επειδή αυτός ο τόπος είναι εδώ και αιώνες τόπος προσευχής και άσκησης. Νομίζω πως ο επισκέπτης που θα προσεγγίσει ταπεινά το Άγιο Όρος, με κάποιον τρόπο, σε κάποιον βαθμό, θα τη γευτεί αυτή τη Χάρη. Πολλά λοιπόν είναι εκείνα που νιώθεις πως έχεις πάρει, φεύγοντας απ’ αυτόν τον τόπο, νομίζω όμως ότι αυτό το τελευταίο είναι το πιο ακριβό δώρο που σου προσφέρει».

 

 

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση