Η αμαρτία είναι η ρίζα της δυστυχίας ολοκλήρου της ανθρωπότητος, η ρίζα των ασθενειών!

Η αμαρτία είναι η ρίζα της δυστυχίας ολοκλήρου της ανθρωπότητος, η ρίζα των ασθενειών!

Ο άνθρωπος όμως δεν είνε μόνο σάρκες· στομάχι, έντερα, νεφρά, φλέβες, νεύρα, που ζυγίζουν 70-80 κιλά. Δεν είναι μόνο κοιλιά, ωσ­τε να λέη «Φάγωμεν και πίωμεν, αύριον γαρ α­ποθνήσκομεν» (᾽Ησ. 22,13· Α΄ Κορ. 15,32).

Πέρα από τα κύτταρα και όλα τα υλικά συστατικά, μέσα στον άνθρωπο υπάρχει σκέψις, μυαλό, συνεί­δησις· υπάρχει γλώσσα, υπάρχει θρησκεία, υ­πάρχει Θεός.

Μην ακούτε τι διδάσκει η αθεΐα, ιδίως στα σχολεία και πανεπιστήμια.

Κλείστε τ᾽ αυτιά σας.

Να πιστεύετε, ότι ο Θεός «εποίησε τον ουρανόν και την γην» (Γεν. 1,1) κι ότι το μεγαλύτερο δημιούργημα, το αριστούργημα της δημιουργίας, είνε ο άνθρωπος.

Γιατί υ­πάρχει η ασθένεια; Γιατί ο άνθρωπος καταν­τά σ᾽ αυτά τ᾽ αξιοθρήνητα χάλια; Ο ένας εγκεφαλικό επεισόδιο, ο άλλος καρδιά, ο άλλος παραλυσία, ο άλλος κάτι άλλο. Πως; Ποια η αιτία; Έτσι έφτειαξε ο Θεός τον άνθρωπο;

Όχι. Ο άνθρωπος βγήκε από τα χέρια του Θεού όπως ένα ολοκαίνουργιο αυτοκίνητο, που βγαίνει από το εργοστάσιο της Γερμανί­ας και είνε τα πάντα εν τάξει, τέλεια. Αλλά τι έπαθε; Όπως το αυτοκίνητο τρέχει και ξαφνι­κά σταματάει, γιατί υπέστη κάποια βλάβη, έτσι και ο άνθρωπος υπέστη βλάβη.

Και ποια είναι η βλάβη αυτή; Ότι μπήκε μέσα του η α­μαρτία.

Πρώτα ο άνθρωπος ανέπνεε καθαρό και αμόλυντο αέρα, έπινε νερό κρυστάλλινο, έτρωγε χόρτα και καρπούς των δέντρων, χυμούς φρούτων που δεν ήταν ραντισμένα με φάρμακα. Ζούσε σ᾽ ένα παράδεισο.

Προ της α­μαρτίας ο άνθρωπος μπορούσε να ζήση όχι ε­κατό χρόνια, αλλά αιώνια. Τώρα σπανίως βλέπουμε ανθρώπους αιωνόβιους. Όλα πλέον τα εμόλυνε η αμαρτία. Όπως ένα αυτοκίνητο, που έχει ζωή είκοσι χρόνια, άμα δεν το κυβερ­νήσης καλά, το καταστρέφεις και μετά το πας σε συνεργεία η το πετάς στο ρέμα, έτσι και ο άνθρωπος δεν πρόσεξε τον εαυτό του, μπήκε μέσα του η αμαρτία, κι από τότε αρχίζουν οι α­σθένειες, παρουσιάστηκαν τα μικρόβια. Έως τότε μικρόβιο και ασθένεια δεν υπήρχαν πάνω στη γη, γιατρός και φάρμακα δεν εχρειάζοντο. Ο άνθρωπος ήταν υγιέστατος.

Από την αμαρτία λοιπόν προήλθε η ασθένεια. Μάλιστα. Όπως από τη ρίζα του δεν­τρου βγαίνουν τα κλαδιά και τα φύλλα, έτσι η αμαρτία είναι η ρίζα της δυστυχίας ολοκλήρου της ανθρωπότητος, η ρίζα των ασθενειών. Εάν αφαιρέσης την αμαρτία, ο άνθρωπος θα είνε υγιής κατά πάντα, ψυχή και σώμα.

Β΄ Κυριακὴ Νηστειῶν (Μᾶρκ. 2,1-12) Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου ΠΟΘΕΝ ΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ;(απόσπασμα)

Αφήστε μια απάντηση