Επίσκοπος Αρούσας: «Τι θα πει να είσαι ολιγαρκής και ευτυχισμένος…»

Επίσκοπος Αρούσας: «Τι θα πει να είσαι ολιγαρκής και ευτυχισμένος…»

Για την απλότητα, την ταπεινότητα και την ευτυχία του να είσαι ολιγαρκής μιλάει ο Επίσκοπος Αρούσας Αγαθόνικος, από τη μακρινή Τανζανία της Αφρικής. Εκεί, όπου όπως λέει και ο ίδιος, ο Θεός βρίσκεται στα απλά και καθημερινά πράγματα και μέσα σε φτωχικούς ναούς, με χάρτινες εικόνες αγίων στο τέμπλο, αλλά τεράστια χαμόγελα στα πρόσωπα των νέων ανθρώπων και των παιδιών που εκκλησιάζονται. Και όλα αυτά σε μία χώρα που μαστίζεται από τη φτώχεια και τις αρρώστιες.

 

Ο Επίσκοπος Αρούσας περιγράφει την υπέροχη εμπειρία του να κάνει Λειτουργία σε ένα μικρό χωριό, μια εμπειρία πρωτόγνωρη και μοναδική, αφού όπως εξηγεί στατιστικές μελέτες αποδεικνύουν πως το κέντρο βάρους του Χριστιανισμού έφυγε πλέον από την Ευρώπη και μετατέθηκε στην υποσαχάρια Αφρική. «Τι κήρυγμα να πεῖς σ’ αὐτούς τους ἀνθρώπους, που βλέπεις τα κατάμαυρα μάτια τους να περιμένουν να σε ἀκούσουν, ἀλλά ἐσύ με δυσκολία μπορεῖς να κρύψεις τα δάκρυα που ἀνεβαίνουν στα μάτια σου, διότι ἦρθες ἐδῶ και ἔμαθες ἀπ’ αὐτούς τους ταπεινούς τι θα πεῖ ἁπλότητα, τι θα πεῖ καρτερία και χαρά στίς δοκιμασίες, τι θά πεῖ να εἶσαι ὀλιγαρκής και εὐτυχισμένος».

 

Η Λειτουργία σε ένα χωριό

«Ὅμως τo ὀμορφότερο πρᾶγμα εἶναι να ζήσει κανείς μια Θεία Λειτουργία σε ἕνα χωριό. Ἡ τροπική βροχή δέν μᾶς ἐπέτρεψε να ξεκινήσουμε νωρίς γιά να πᾶμε σε ἕνα ἀπομακρυσμένο χωριό δίπλα στη λίμνη Βικτώρια. Ὅταν τελικά φτάσαμε, διασχίζοντας ἕνα καταπράσινο δάσος ἀπό μπανανιές, ὅπου μέ δυσκολία ξεκολλοῦσαν οἱ ρόδες τοῦ αὐτοκινήτου μας ἀπό τις λάσπες τοῦ χωματόδρομου, ἀντικρίσαμε μια μικρή ἐκκλησίτσα κρυμμένη μέσα στα πλατιά μπανανόφυλλα και ἕνα πλῆθος χαρούμενων πιστῶν, που καρτερικά περίμεναν τον Ἐπίσκοπό τους μέσα στη βροχή, να φιλήσουν το χέρι του να πάρουν «μπαράκα» (δηλ. εὐλογία) κι ἄς ἔβρεχε…

 

Ὅταν μπήκαμε μέσα, δεν εἴδαμε χαλιά στρωμένα, δέν εἶχε χρυσούς πολυέλαιους, δεν μᾶς ὑποδέχθηκε ὁ χορός τῶν ψαλτάδων να μᾶς πολυχρονίσει, μόνο εἴδαμε κάτι ψάθες πάνω στα τσιμέντα, ὅπου κάθισαν στριμωγμένα τα παιδάκια, χάρτινες εἰκόνες στον τοῖχο τοῦ τέμπλου καί μερικά λουλουδάκια σε αὐτοσχέδια ἀνθοδοχεῖα.

 

Ἐκεῖ, μέσα στο τροπικό αὐτό δάσος, κάτω ἀπό τις λαμαρίνες που ἀλύπητα ἔδερνε ἡ βροχή, που ἀπό το πρωί δεν ἐννοοῦσε να σταματήσει, κάτω ἀπό τους ὕμνους ὅλων τῶν πιστῶν, που με μια καρδιά ἔψαλλαν, ἦρθε ὁ Κύριος τῆς δόξης, που δεν κατοικεῖ σε χειροποίητους ναούς και ἔλαβε σάρκα και ὀστά, και το εἰρηνικό Ἅγιο Πνεῦμα ἔδωσε τήν χαρά του καί το φῶς του σ’ αὐτούς τους ἁπλούς και καταφρονεμένους ἀνθρώπους, για να συνεχίσουν χαρούμενοι και εἰρηνικοί την καθημερινή τους βιοπάλη.

 

 

Απομόνωση και μοναξιά

Συγκρίνοντας, ο Επίσκοπος Αρούσας, κ. Αγαθόνικος, τα όσα βιώνει καθημερινά στη μακρινή Τανζανία δεν μπορεί να μη σκεφτεί, όπως λέει, την απομόνωση και μοναξιά του δυτικού πολιτισμού.  «Μετά την Λειτουργία φέραν τα δῶρα τους, καλαμπόκια, μπανάνες και φυστίκια. Μέσα στην περισυλλογή μου κατά την ἐπιστροφή, ὅπου φάνηκε ὅτι ὁ θυμός τῆς βροχῆς κόπασε, σκεφτόμουν τι τελικά πρόσφερε ὁ σύγχρονος «πολιτισμός» στον ἄνθρωπο τῆς Δύσης; Ἀπομόνωση και μοναξιά παρ’ ὅλα τα σύγχρονα μέσα ἐπικοινωνίας, ἄγχος παρ’ ὅλα τα πλούτη, φόβο πολέμου παρ’ ὅλες τις τεχνολογικές προόδους, και δυστυχῶς ἀποχριστιανισμό, ἀφοῦ σύμφωνα με στατιστικές μελέτες το κέντρο βάρους τοῦ Χριστιανισμοῦ ἔφυγε ἀπό την Εὐρώπη και μετετέθηκε στην ὑποσαχάρια Ἀφρική.

Μήπως τελικά ἔφθασε ἡ ὥρα τῆς Ἀφρικῆς να μᾶς διδάξει;

† Ὁ Ἀρούσας Αγαθόνικος»

 

Αφήστε μια απάντηση