Ιερουσαλήμ: Τα παρεκκλήσια που «συμβολίζουν» βήμα – βήμα το μαρτύριο του Χριστού!

Ιερουσαλήμ: Τα παρεκκλήσια που «συμβολίζουν» βήμα – βήμα το μαρτύριο του Χριστού!

Μέσα στο ναό της Αναστάσεως στην πόλη της Ιερουσαλήμ υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός από ιερούς χώρους και προσκυνήματα. Ίσως μερικά από τα χαρακτηριστικότερα είναι τα παρεκκλήσια του, τα οποία είναι συνδεδεμένα με τη διαδρομή των Παθών του Χριστού. Χώροι ιεροί, που το καθένα από αυτά συμβολίζει και περιγράφει τη Σταύρωση, το Γολγοθά, το Ακάνθινο Στεφάνι, το χώρο, που βρέθηκε ο Τίμιος Σταυρός, ακόμη και το μικρό διάστημα της φυλάκισης του Ιησού μαζί με τους δύο ληστές, λίγο πριν τους οδηγήσουν στο σταυρικό μαρτύριο.

 

Κάτω από το βόρειο τμήμα του Γολγοθά υπάρχει το μικρό παρεκκλήσι, που έχει την ονομασία «παρεκκλήσι του Αδάμ», ενώ παλαιότερα ήταν γνωστό και ως κρανίου τόπος. Σύμφωνα με την παράδοση στο σημείο αυτό ήταν τοποθετημένα το κρανίο και τα οστά του Αδάμ, τα οποία καθάρισε από το προπατορικό αμάρτημα το αίμα του Χριστού κατά τη Σταύρωση. Έτσι συνδέεται ο πρώτος με το δεύτερο Αδάμ. Κάτι που ακόμη και στην εικονογραφία περιγράφεται με μία μικρή σπηλιά με οστά, που συνήθως φαίνεται στις σκηνές της Σταυρώσεως.

 

 

Βορειοανατολικά από το παρεκκλήσι του Αδάμ, βρίσκεται το παρεκκλήσι του «Ακάνθινου Στεφάνου», το οποίο και ανήκει αποκλειστικά στους Ορθοδόξους. Σύμφωνα με τα Ευαγγέλια «ἐνῶ ὁ Χρισός εὑρίσκετο εἰς τό Πραιτώριον, οἱ Ρωμαῖοι στρατιῶται του ἐφόρεσαν τήν κόκκινην χλαμύδαν καί “πλέξαντες στέφανον ἐξ ἀκανθῶν ἐπέθηκαν ἐπί τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ” »(Ματθ. κζ’, 28-31. Πρβλ. καὶ Μάρκ. ιε’, 16-20. Ἰω. ιθ’, 2-3).  Έτσι σε ανάμνηση του γεγονότος αυτού υπάρχει μέσα σε ειδική θήκη στεφάνι κατασκευασμένο από τα σκληρότερα αγκάθια της Παλαιστίνης.

 

Στην ιερή στοά υπάρχει το παρεκκλήσι του «Εκατόνταρχου Λογγίνου», το οποίο επίσης ανήκει αποκλειστικά στους Ορθοδόξους. Πίσω από την Αγία Τράπεζα που υπάρχει στο συγκεκριμένο χώρο, βρίσκεται μία αγιογραφία αφιερωμένη στον Άγιο Λογγίνο. Πρόκειται για τον Ρωμαίο εκατόνταρχο, ο οποίος μαζί με τους στρατιώτες του όταν είδαν την έκλειψη του ηλίου και το σεισμό, που σημειώθηκαν μόλις ο Χριστός παρέδωσε το πνεύμα του, αναφώνησαν «ἀληθῶς, Θεοῦ υιός ἦν οὗτος» (Ματθ. κζ’, 54).

 

 

 

 

 

Βορειοδυτικά υπάρχει το «παρεκκλήσι των Κλαπών», που ανήκει και αυτό στη δικαιοδοσία των Ελλήνων Ορθοδόξων. Κλάπες ονομάζεται η πλαξ, δηλαδή η πλάκα με δύο οπές, η οποία αποτελεί όργανο βασανιστηρίων. Η ίδρυση του συγκεκριμένου προσκυνήματος οφείλεται στην παράδοση ότι οι βασανιστές του Χριστού, πριν τη Σταύρωση, είχαν ακινητοποιήσει τα πόδια του χρησιμοποιώντας το συγκεκριμένο όργανο.

 

Πίσω από το συγκεκριμένο παρεκκλήσι, υπάρχει ένας ακόμη μικρός χώρος, που ονομάζεται «η φυλακή του Χριστού».  Σύμφωνα, λοιπόν, με την παράδοση ο Χριστός μαζί με τους δύο ληστές κρατήθηκαν στο συγκεκριμένο χώρο, κάτι που αποτέλεσε μια μορφή φυλάκισης, λίγο πριν οδηγηθούν στο Σταυρό. Ωστόσο, υπάρχει και μία δεύτερη εκδοχή, σύμφωνα με την οποία, στο σημείο αυτό λιποθύμησε η Παναγία, όταν είδε Σταυρωμένο το μονάκριβο Υιό της. Στον ευρύτερο χώρο βρίσκονται και άλλα παρεκκλήσια, κάποια από τα οποία ανήκουν στις αντιπροσωπείες των υπολοίπων θρησκειών.

 

 

Ένα προσκύνημα με μεγάλη σημασία, είναι και το «παρεκκλήσι του Τιμίου Σταυρού». Ένας χώρος ιερός, ο οποίος καταλήγει στο σπήλαιο όπου βρέθηκε ο Τίμιος Σταυρός, τα καρφιά, αλλά και οι Σταυροί των δύο ληστών. Στο δάπεδο υπάρχει πλάκα, που υποδεικνύει ακριβώς το σημείο όπου βρισκόταν ο σταυρός, και η οποία τοποθετήθηκε το 1810 από τους Έλληνες Ορθόδοξους.

 

Πηγή: Πατριαρχείο Ιεροσολύμων

Αφήστε μια απάντηση