Ναυπακτία: Η Μονή με τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Αμπελακιώτισσας!

Ναυπακτία: Η Μονή με τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Αμπελακιώτισσας!

Το Μοναστήρι της Παναγίας της Αμπελακιώτισσας βρίσκεται πάνω από το ομώνυμο χωριό σε υψόμετρο 1.000 μέτρων και είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Μάλιστα, η ιστορική και θρησκευτική αξία της μονής είναι τέτοια, που την αποκαλούν «κιβωτό της Ναυπακτίας». Σύμφωνα με την παράδοση η ιστορία του φαίνεται πως ξεκινάει περίπου δύο χρόνια μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, το 1455. Τότε βρέθηκε η εικόνα της Παναγίας, η οποία εκτιμάται πως ήταν έργο του Ευαγγελιστή Λουκά, και προέρχεται από τα Αμπελάκια της Θεσσαλίας, από όπου πήρε και το όνομα της και λέγεται Παναγία η Αμπελακιώτισσα.

 

 

Η ιστορία της θαυματουργής εικόνας

Όπως εξιστορεί η παράδοση οι Τούρκοι καταλαμβάνοντας τα Αμπελάκια, πέταξαν την εικόνα της Παναγίας στον Πηνειό για να την παρασύρει το ρεύμα και να χαθεί. Ωστόσο, ως εκ θαύματος, η εικόνα έφτασε στο σημείο που χτίστηκε το Μοναστήρι και βρέθηκε πάνω στα κλαδιά μιας βελανιδιάς, η οποία διατηρείται πίσω από το Ιερό του Ναού. Συγκεκριμένα, λέγεται πως ένας βοσκός που βρισκόταν στην περιοχή είδε ένα λαμπερό φως μέσα στο δάσος. Αρχικά φαίνεται πως δεν έδωσε σημασία, ωστόσο το φως αυτό φαινόταν για τρεις συνεχόμενες νύχτες, χωρίς να σβήνει, κάτι που τον παραξένεψε ιδιαίτερα και μαζί με έναν ακόμη βοσκό αποφάσισαν να δουν τι ακριβώς συνέβαινε. Χωρίς να χάνουν στιγμή το φως από τα μάτια τους οδηγήθηκαν τελικά στο σημείο που βρισκόταν μία μεγάλη βελανιδιά και μέσα στα κλαδιά της είδαν την εικόνα της Παναγίας, η οποία ακτινοβολούσε. Μάλιστα, η εικόνα βρέθηκε στις 15 Αυγούστου του 1455.

Τότε χτίστηκε και το πρώτο μοναστήρι, ενώ είκοσι χρόνια μετά (το 1475) στο πλαίσιο ενός εράνου αποκτήθηκε η λάρνακα με το δεξί χέρι του Αγίου Πολυκάρπου, Επισκόπου Σμύρνης. Ο πρώτος ναός δε διασώζεται, αφού κατά την περίοδο της Βαυαρικής αντιβασιλείας, έκλεισαν και καταστράφηκαν 400 μοναστήρια. Το θετικό είναι ότι το συγκεκριμένο Μοναστήρι έκλεισε μόνο για 2,5 χρόνια και στη συνέχεια άνοιξε και πάλι, ενώ πολλά χρόνια αργότερα χτίστηκε καινούριος ναός, ο οποίος ολοκληρώθηκε το 1847 και σώζεται μέχρι σήμερα. Αξίζει να αναφερθεί ότι κατά τα χρόνια της επανάστασης το Μοναστήρι υπήρξε κρησφύγετο οπλαρχηγών, και καταφύγιο για τα γυναικόπαιδα μετά την πτώση του Μεσολογγίου.

 

 

Τα κειμήλια της Μονής

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το ξυλόγλυπτο τέμπλο, που χρονολογείται από την ανακαίνιση του ναού το 1847, καθώς και οι χρωματιστές παραστάσεις στις πλευρές του ναού. Συγκεκριμένα, η εξωτερική πλευρά των τοίχων είναι διακοσμημένη με ανάγλυφα στολίδια στις πέτρες, όπως ανθρώπινα κεφάλια, δένδρα, λιοντάρια και άλλα ζώα, ενώ το εσωτερικό του ναού είναι λιτό χωρίς τοιχογραφίες. Το ξυλόγλυπτο τέμπλο διαθέτει απλές διακοσμητικές παραστάσεις, όπου κυριαρχεί το σύμβολο της κληματαριάς με τα σταφύλια.

Από τα σημαντικότερα κειμήλια του ναού είναι η λατρευτική εικόνα της Παναγίας (0,48 x 0,33), όπου η Θεοτόκος δεν εμφανίζεται Βρεφοκρατούσα, αλλά σε προτομή με γερμένο το κεφάλι και τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος και στέμμα. Το μοναστήρι κοσμεί, επίσης, ο Επιτάφιος, σπάνιο έργο τέχνης που κεντήθηκε το 1735 από την περίφημη «κεντήστρα της Κωνσταντινούπολης», Μαριόρα. Εκεί βρίσκεται, επίσης, και το  χέρι του Αγίου Πολυκάρπου, Επισκόπου Σμύρνης, το οποίο  διατηρείται σε επαργυρωμένη και επιχρυσωμένη θήκη. Επίσης, υπάρχει μία στρόγγυλη αργυρή λειψανοθήκη, η οποία   στο εσωτερικό της έχει 12 μικρές θήκες, όπου είναι τοποθετημένα ισάριθμα οστά αγίων και οσίων.

Μεγάλη δράση στην Τουρκοκρατία

Από έγγραφα, που έχουν διασωθεί προκύπτει πως το συγκεκριμένο μοναστήρι είχε μεγάλη δράση στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, αλλά και μετά την επανάσταση του 1821. Συγκεκριμένα, αναφέρεται η βοήθεια που προσέφερε σε άτομα που είχαν ανάγκη, στην ίδρυση σχολείων, αλλά και στα στρατεύματα, ενώ γίνεται αναφορά και για την πολύτιμη βοήθεια των ίδιων των μοναχών στις μάχες. Αναφέρεται χαρακτηριστικά: «᾿Επειδή ἡ ἡμετέρα Μονή ὡς κεντρικωτέρα τῆς ᾿Επαρχίας καί ἀρχαιοτέρα συνετέλεσε καί διέθεσεν ἀπό τἀ 1821 πᾶν ὅ,τι ἠδύνατο ὥστε καί αὐτοῦ τοῦ ἐπιουσίου ἄρτου στερηθέντες καί ἅπαντες οἱ ἐν τῇ Μονῇ Μοναχοί δράξαντες τῶν ὅπλων ἐπολέμησαν νυχθημερόν κατά τῶν Τούρκων διά τοῦ στήθους των μέχρις τῆς ἐλεύσεως τοῦ Κυβερνήτου τῆς ῾Ελλάδος» (19.2.1863 πρός τήν ᾿Εθν. Συνέλευση).

Επιπλέον, η παράδοση αναφέρει ότι οι μοναχοί Πολύκαρπος και Αγαθάγγελος θυσιάστηκαν το 1825 έξω από το Μεσολόγγι, αφού πρώτα βασανίστηκαν φοβερά.

 

 

 

Πηγή: users.sch.gr iellada.gr, 29dytika.gr, iliaxtida.wordpress.com, Ιερά Μητρόπολη Ναυπάκτου

  • Sale Παναγία Ελεούσα – Μεταξοτυπία σε Φυσικά Παλαιωμένο Ξύλο – Άγιο Όρος

    Παναγία Ελεούσα – Μεταξοτυπία σε Φυσικά Παλαιωμένο Ξύλο – Άγιο Όρος

    70,00 50,00 GIA390
    Προσθήκη στο καλάθι
  • Sale Παναγία Παντάνασσα – Μεταξοτυπία σε Φυσικά Παλαιωμένο Ξύλο – Άγιο Όρος

    Παναγία Παντάνασσα – Μεταξοτυπία σε Φυσικά Παλαιωμένο Ξύλο – Άγιο Όρος

    70,00 50,00 GIA373
    Προσθήκη στο καλάθι

Αφήστε μια απάντηση