Το σπήλαιο της Παναγίας Χρυσοσπηλιώτισσας με την εικόνα που δακρύζει!

Το σπήλαιο της Παναγίας Χρυσοσπηλιώτισσας με την εικόνα που δακρύζει!

Ο ναός στο ιστορικό σπήλαιο της Παναγίας Χρυσοσπηλιώτισσας, είναι ένα μοναδικό και υπέροχο φαινόμενο. Πρόκειται για ένα χώρο λαξευμένο μέσα σε βράχο, σε ύψος περίπου 50 μέτρων στις όχθες του Πεδιαίου ποταμού, όπου φτάνουν οι προσκυνητές ανεβαίνοντας 104 σκαλοπάτια. Η Παναγία Χρυσοσπηλιώτισσα βρίσκεται στην κοινότητα Κάτω Δευτέρας στη Λευκωσία της Κύπρου και η ιστορία της χάνεται στο βάθος των αιώνων, ενώ είναι ξακουστή για τα θαύματα της, αλλά και γιατί δακρύζει! Μάλιστα, το 2001 μετά από επικοινωνία του ιερέα της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου, Πατέρα Χαράλαμπου Νικολαΐδη με τον υμνογράφο του Αγ. Όρους Ιερομόναχο Αθανάσιο Σιμωνοπετρίτη συντάχθηκε ο Παρακλητικός Κανόνας και το απολυτίκιο της Παναγίας Χρυσοσπηλιώτισσας.

 

Το σπήλαιο λειτούργησε γύρω στον 8ο με 9ο αιώνα, ως ασκητήριο με μικρό αριθμό μοναχών, το οποίο μετά από χρόνια ξεχάστηκε. Ιστορικοί βυζαντινολόγοι ισχυρίζονται ότι το συγκεκριμένο σπήλαιο πιθανόν να αποτέλεσε κατά τον πρώτο αιώνα τον χώρο άσκησης του Αγ. Ηρακλειδίου, πρώτου επισκόπου Ταμασού. Όσον αφορά την ονομασία του ασκητηρίου, οφείλεται στην εύρεση της θαυματουργής εικόνας της Παναγίας, η οποία σύμφωνα με την παράδοση βρέθηκε με θαυμαστό τρόπο μέσα στο σπήλαιο. Από τότε το σπήλαιο ονομάστηκε «χρυσό σπήλαιο» και το εικόνισμα της Παναγίας, «Χρυσοσπηλιώτισσα». Μάλιστα, το Σπήλαιο έχει κηρυχτεί σε αρχαίο μνημείο και προστατεύεται από το Τμήμα Αρχαιοτήτων και την ΟΥΝΕΣΚΟ.

 

 

Η ιστορία του σπηλαίου

Το σπήλαιο της Παναγίας αποτελείται από τρία λαξευμένα υποσπήλαια, που συνδέονται μεταξύ τους με δύο εσωτερικές σήραγγες και το μεγαλύτερο από αυτά, το κεντρικό σπήλαιο, αποτελεί το ναό. Μέσα στο ιερό βήμα στην αψίδα υπάρχουν σημαντικές τοιχογραφίες, οι οποίες ανάγονται στον 12ο – 13ο αιώνα και έχουν πρόσφατα συντηρηθεί. Το θαυματουργό εικόνισμα της Παναγίας της Χρυσοσπηλιώτισσας είναι σε μέγεθος δωδεκαόρτου, δηλαδή στο μέγεθος των μικρών εικονισμάτων που τοποθετούνται στο τέμπλο κάθε εκκλησίας πιο πάνω από τις μεγάλες εικόνες. Ανήκει στο σπάνιο είδος της αμφιπρόσωπης εικόνας, δηλαδή είναι αγιογραφημένη και στις δύο πλευρές.

 

Αξίζει να αναφερθεί ότι η συγκεκριμένη εικόνα φυλάσσεται στον ναό του Αγ. Νικολάου (όπου ανήκει και ο ναός του σπηλαίου) για λόγους ασφάλειας. Η Παναγία Χρυσοσπηλιώτισσα γιορτάζει στις 15 Αυγούστου, ενώ στις 10 Αυγούστου το εικόνισμα της Παναγίας μεταφέρεται από την εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο σπήλαιο με μεγάλη πομπή, αφού προηγηθεί λιτανεία. Εκεί παραμένει μέχρι και τις 16 Αυγούστου και επιστρέφει στον ναό του Αγ. Νικολάου, ενώ όλες αυτές τις μέρες ψάλλεται καθημερινά η Παράκληση στην Παναγία.

 

 

Καταφύγιο κατά την εικονομαχία

Σύμφωνα με την παράδοση το Σπήλαιο λειτούργησε κατά την περίοδο της εικονομαχίας, δηλαδή τον όγδοο με ένατο αιώνα όταν αρκετοί μοναχοί-ασκητές αναγκάζονταν να κρυφτούν σε μέρη που δεν κινδύνευαν για να μπορούν ελεύθερα να λατρεύουν τον Θεό. Οι δύο τάφοι που βρέθηκαν μέσα στο σπήλαιο με ανθρώπινα οστά και ένα επιστήθιο σταυρό επιβεβαιώνουν το ότι εκεί ασκήτεψαν κάποιοι μοναχοί. Όταν οι μοναχοί του ασκητηρίου πέθαναν, το σπήλαιο ερημώθηκε και ξεχάστηκε.

 

Αρκετούς αιώνες μετά όταν οι βοσκοί του χωριού που κοιμόντουσαν τα καλοκαίρια στα χωράφια προσέχοντας τα ζώα τους, έβλεπαν τα βράδια μια λάμψη μέσα στο βουνό, αποφάσισαν να ανέβουν εκεί που έβλεπαν την λάμψη. Αφού καθάρισαν την είσοδο από τα αγριόχορτα και τους θάμνους με μεγάλη του έκπληξη αντίκρυσαν το σπήλαιο και μέσα το εικόνισμα της Παναγίας να φεγγοβολά. Η Χρυσοσπηλιώτισσα τιμάται ως η προστάτιδα του γάμου και αποδεδειγμένα έχει βοηθήσει πάρα πολλά ζευγάρια.

 

 

Πηγή: deftera.org, ekklisiaonline.gr & visitcyprus.com

 

Αφήστε μια απάντηση