Σε κλίμα συγκίνησης το «ύστατο χαίρε» σε μία από τις σημαντικότερες εκκλησιαστικές προσωπικότητες

Σε κλίμα συγκίνησης το «ύστατο χαίρε» σε μία από τις σημαντικότερες εκκλησιαστικές προσωπικότητες

Τελέστηκε η Εξόδιος ακολουθία του μακαριστού πατέρα Γεώργιου Μεταλληνού

 

Η Ορθοδοξία «αποχαιρέτησε» σήμερα μία από τις σημαντικότερες εκκλησιαστικές προσωπικότητες, τον πατέρα Γεώργιο Μεταλληνό, πρωτοπρεσβύτερο και ακαδημαϊκό, ο οποίος άφησε πίσω του μία τεράστια πνευματική παρακαταθήκη. Η Εξόδιος Ακολουθία τελέστηκε σήμερα το μεσημέρι στον Ιερό Ναό Αγίου Θωμά Αμπελοκήπων προεξάρχοντος του Μακαριώτατου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, Ιερώνυμου, ενώ πλήθος Ιεραρχών συμπροσευχήθηκε. Συγκεκριμένα, στην Εξόδιο Ακολουθία συμμετείχαν ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος, δεκάδες κληρικοί της Αρχιεπισκοπής Αθηνών και άλλων μητροπόλεων, καθώς και ακαδημαϊκοί καθηγητές, αφού ο π. Γεώργιος διετέλεσε και ο ίδιος Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Νωρίτερα το σκήνωμα του είχε τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα, καθώς συγγενείς, απλοί πολίτες, φίλοι, αλλά και μέλη της ενορίας του είχαν συγκεντρωθεί από νωρίς στον ιερό ναό για να απευθύνουν το ύστατο χαίρε στον ιερέα, που τόσο πολύ είχαν αγαπήσει.

 

Η παρακαταθήκη που αφήνει πίσω του ο πατέρας Γεώργιος Μεταλληνός

 

Σε κείμενο του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος απευθύνει το δικό του τελευταίο χαιρετισμό προς το φίλο και συνεργάτη του, τον οποίο μάλιστα χαρακτηρίζει «λιοντάρι της Ορθοδοξίας». «Μέ τό μικρό αὐτό κείμενο θά κάνω μιά μικρή ἀναφορά στόν μεγάλο διδάσκαλο, τόν στενό φίλο καί συνεργάτη, στό ταπεινό μέλος τῆς Ἐκκλησίας» και συνεχίζει: «Ἦταν ἀγωνιστής καί διαλεκτικός∙ ὁμολογητής καί νουνεχής∙ θαρραλέος καί ταπεινός∙ ἀντιρρητικός καί θεραπευτής∙ ὥριμος στό μυαλό καί παιδί στήν καρδιά∙ λιοντάρι τῆς Ὀρθοδοξίας καί παρακλητικός∙ εἰλικρινής καί εὐγενής». Ο ίδιος, μάλιστα, στο κείμενο του τον χαρακτηρίζει «Στρατιώτη καί Στρατηγό». Όπως τονίζει: «ἦταν ἀληθινός στρατιώτης τοῦ Χριστοῦ στήν ἐποχή μας, μέ μιά ἰδιαίτερη προσθήκη ὅτι δέν ἀποδείχθηκε μόνον στρατιώτης στήν Ἐκκλησία, ἀλλά καί Στρατηγός. Δέν ὑπάρχει τομέας στόν ὁποῖο δέν διέπρεψε πρωταγωνιστικά. Βασικό ἔργο του ἦταν ἡ ἀκαδημαϊκή θεολογία πού δίδασκε στήν Θεολογική Σχολή τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ὅπου διέτρεξε ὅλες τίς βαθμίδες τῆς ἀκαδημαϊκῆς ἐξέλιξης, μέχρι τῆς θέσεως τοῦ Κοσμήτορα τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς. Τόν ἀνέδειξε σέ αὐτόν τόν τομέα ἡ πολυχρόνια ἔρευνά του σέ ἱστορικά ἀρχεῖα, οἱ πάμπολλες δημοσιεύσεις του σέ ἱστορικά θέματα, κάτω ἀπό τό πρίσμα τῆς Ρωμηοσύνης καί τοῦ Νεοελληνισμοῦ.

Ὡς ἱστορικός ἦλθε σέ ἐπαφή καί μέ τήν θεολογία, ἀφοῦ συνέδεε, ἀκολουθώντας τόν π. Γεώργιο Φλωρόφσκυ καί τόν π. Ἰωάννη Ρωμανίδη, τήν ἱστορία μέ τήν θεολογία καί ἀντιστρόφως. Ἔτσι, ὡς ἱστορικός καί ὀρθόδοξος θεολόγος διεῖδε καθαρότατα τά ποικίλα θεολογικά ρεύματα καί τίς ποικίλες παραδόσεις πού εἰσῆλθαν στόν χῶρο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί μέ τήν δύναμη τῶν χαρισμάτων του, ὄχι μόνον ὁμολόγησε τήν ἀληθινή πίστη, ἀλλά καί ἀντέκρουσε ὅλες τίς ὀθνεῖες παραδόσεις μέ ἐπιχειρηματολογία καί στιβαρό λόγο.

Παράλληλα ὡς καθηγητής ἀνέλυσε διεξοδικότατα τήν θεολογία τῆς λατρείας, μέσα ἀπό τήν ἑνότητα τοῦ lex credendi καί lex orandi, δηλαδή τοῦ νόμου τῆς πίστεως καί τοῦ νόμου τῆς προσευχῆς. Τό ἐξαίρετο βιβλίο του μέ τίτλο «Ἡ θεολογική μαρτυρία τῆς ἐκκλησιαστικῆς λατρείας» εἶναι ἐκπληκτικό δεῖγμα αὐτοῦ τοῦ συνδυασμοῦ. Παράλληλα ἦταν καί Κληρικός, καί ἐκαυχᾶτο γι’ αὐτό, λειτουργώντας, κηρύττοντας καί ἐξομολογώντας τούς Χριστιανούς μέ ἐξαιρετικό ζῆλο. Σέ αὐτό τόν βοηθοῦσε καί ἡ ἐκλεκτή πρεσβυτέρα του.

Οἱ πάντες, ἐκκλησιαστικοί καί μή, θρησκευτικοί καί ἄθεοι, δημοσιογράφοι καί πολιτικοί, δεξιοί, κεντρῶοι καί ἀριστεροί, γνώριζαν, ἄκουγαν, ἔβλεπαν καί παρακολουθοῦσαν μέ σεβασμό καί ἐκτίμηση τόν σταθερό λόγο του, τόν συγκροτημένο μέ ἐπιχειρήματα, στολισμένο μέ ὡραία ἐκφορά καί διατυπωμένο μέ τόν καλλιεπῆ ἕλληνα λόγο».

 

Απόσπασμα ομιλίας: orthodoxianewsagency.gr

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση